BRETON Emile Adélard

BOIS SACRE

Olieverf op doek: 110 x 139,5 cm
Gesigneerd en gedateerd '1898' linksonder

Schilder van landschappen; graveur.

Emile Adélard Breton was een leerling van zijn broer, Jules Breton. Hij stelde voor het eerst tentoon op het Salon van Parijs van 1861 en zou er op de edities van 1866, 1867 en 1868 medailles winnen. In 1878 werd hij benoemd tot Chevalier in het Légion d’Honneur en in 1889 werd hem een gouden medaille toegekend.

Breton bracht zijn hele leven door in zijn geboortestad. Hij streefde ernaar de melancholie van de weidse horizonten van de Artois, zijn geboortestreek, met zijn stormachtige luchten en winterse nachten, weer te geven.

Zijn landschappen zitten compositorisch zeer goed in elkaar. Ze zijn geschilderd in een donker palet en een draaiende penseelstreek die de voorgrond accentueert en de achtergrond wazig laat. Hij weet een bepaalde emotie over te brengen, die Vincent Van Gogh in december 1882 in een van zijn brieven over hem beschreef als: “Hij drukt meer fijngevoeligheid uit dan veel andere schilders, hij weet meer en zijn werk is van goede kwaliteit.”

Herkomst: Collectie Henri Duhem (1860-1941), Frans kunstschilder en schrijver, Douai.

Periode:
Courrières (Pas-de-Calais) 1831 - 1902
Franse School

Musea:
Amiens - Amsterdam - Brussel - Den Haag - Douai - Londen - Mulhouse - Rijsel - Valenciennes

Literatuur:
E. Bénézit, "Dictionary of Artists", Parijs 2006, Vol. 2, p. 1219.